Toen ik enige weken geleden de pen aangereikt kreeg met de vraag iets te schrijven voor het koor, realiseerde ik me dat ik op dat moment alweer meer dan drie jaar lid was van het UGK. Goed moment voor een persoonlijke terugblik!
Bij mijn komst in 2022 werd ik door iedereen allerhartelijkst ontvangen. Wel werd me in een eerste kennismakingsgesprek met een van de leden met nadruk gezegd dat ik nu dus lid was geworden van een “familiekoor”. Op dat moment kon ik me er nog geen enkele voorstelling van maken wat dit in de praktijk zou gaan betekenen. Maar het is in de loop van de tijd wel duidelijk geworden en ook ik voelde me al snel deel van deze “familie”.
Het samenzijn met elkaar is elke keer weer een groot genoegen: de gezellige wekelijkse repetities, de concerten als hoogtepunten, de feestjes voor de nodige ontspanning. Maar er is zoveel meer….
Geen verjaardag of jubileum wordt vergeten, er worden bezoekjes gebracht bij ziekte en feesten, kaartjes geschreven, bloemetjes gegeven bij speciale gelegenheden, medeleven getoond in geval van overlijden…allemaal uitingen van een hechte onderlinge verbondenheid en oprechte aandacht voor elkaars welzijn.
Dit delen van lief en leed in een koor was nieuw voor me en het is hartverwarmend om mee te maken!
Het is dan ook een voorrecht om lid te mogen zijn van een “familiekoor”, waarin zingen echt verbindt.
Hopelijk volgen er nog veel mooie zangjaren samen!
Vriendelijke groeten,
Ria
Ik geef de pen door aan Gonny Peters